నాకు ఎప్పుడూ తోడుగా నువ్వే - క్యా. ఒనీల్ సింహ్ ధీర్

నాకు ఎప్పుడూ తోడుగా నువ్వే - క్యా. ఒనీల్ సింహ్ ధీర్

మనం శ్రీ అనిరుద్ధ ఆశీస్సులు పొందుతూ సురక్షితంగా ఉన్నాం. మనం ఎందువల్లైనా ఎంత నిరాశకు గురైనప్పటికీ 'నా బాపు నాతో ఉన్నారు' అనే నమ్మకం మనల్ని ముందుకు నడిపించే శక్తిని ఇస్తుంది. ఆ తర్వాత ఏదైనా మనకి నచ్చినట్లుగా జరిగినా జరగకపోయినా! నా బాపు నాకు ఏది సరైనదో అదే ఇస్తారని, అది కూడా సరైన సమయానికే ఇస్తారని మనకు తెలుసు!

మా కంపెనీ Jo.ol Offshore Limited కు చెందిన మూడు ‘టగ్ బోట్లు’ (Tugboats) విశాఖపట్నం సమీపంలోని గంగవరం పోర్ట్లో పనిచేస్తున్నాయి. పోర్ట్కు వచ్చే పెద్ద నౌకలను లోపలికి తీసుకురావడానికి, అలాగే బయటకు పంపించడానికి ఈ టగ్ బోట్లను ఉపయోగిస్తారు.

2014 అక్టోబర్ 12న ‘హుద్హుద్’ అనే తుఫాను గంటకు 250 కిలోమీటర్ల వేగంతో విశాఖపట్నం వైపు దూసుకొస్తోంది. మా కంపెనీకి చెందిన టగ్ బోట్లు ఆ పరిస్థితుల్లో కూడా 12 గంటల పాటు ఆ తుఫానును ఎదుర్కొంటూ అక్కడే నిలిచి ఉన్నాయి.  అయితే, ఆ తరువాత మా ‘పోలారిస్’ (Polaris) అనే టగ్ బోట్ ఒక్కసారిగా సముద్రంలోని ఇసుకలో కూరుకుపోయింది. తుఫాను వచ్చిన రోజున అక్కడ నీటి మట్టం 3.5 మీటర్లు ఉండేది. కానీ ఆ తరువాత అది కేవలం ఒక మీటరుకు తగ్గిపోయింది. ఈ టగ్ బోట్ను తిరిగి నీటిలో తేలే స్థితిలోకి తీసుకురావాలంటే కనీసం 3.6 మీటర్ల నీటి మట్టం అవసరం.  అక్కడ ఉన్న మా కంపెనీ స్థానిక అధికారులు, మిగిలిన రెండు టగ్ బోట్ల సహాయంతో ‘పోలారిస్’ ను బయటకు లాగడానికి ప్రయత్నించారు. ఆ రెండు టగ్ బోట్లలో ఒక్కొక్కటి 50 టన్నుల బరువును లాగగల సామర్థ్యం కలిగి ఉన్నాయి. అయినప్పటికీ, వారి ప్రయత్నాలతో పోలారిస్ ఒక్క అంగుళం కూడా కదల్లేదు.  మా కంపెనీ ఈ **‘పోలారిస్’**ను తిరిగి నీటిలో తేలే స్థితికి తీసుకురావాల్సిన బాధ్యతను నాపై ఉంచింది.  ఇంతటి క్లిష్టమైన పనిని పూర్తి చేయడానికి నాతో పాటు ఎవరు వస్తారు? అని నేను ఆలోచించాను. చివరికి, నా డెడ్ సద్గురు అనిరుద్ధ బాపునే నాతో పాటు రావాలని వేడుకున్నాను. 

‘మీరు ఎప్పుడూ నా వెంటే ఉండండి’ అని నేను బాపుని ప్రార్థించాను, వారు నిజంగానే నాతో ఉన్నారు!

ఆ సమయంలో విశాఖపట్నం వెళ్లడానికి ఒక్క విమానం కూడా అందుబాటులో లేదు. సమీపంలోని విమానాశ్రయం ‘రాజమండ్రి’. కానీ అక్కడికి వెళ్లే అన్ని విమానాల టికెట్లు ఇప్పటికే బుక్ అయిపోయాయి. అందువల్ల నేను, నా సహచరుడు రాహుల్, విమానంలో హైదరాబాద్ వెళ్లి, అక్కడి నుంచి ట్యాక్సీ తీసుకుని 12 గంటల పాటు ప్రయాణించి విశాఖపట్నం చేరుకోవాల్సి వచ్చింది.  మేము అక్టోబర్ 15వ తేదీ అర్ధరాత్రి సమయంలో విశాఖపట్నం చేరుకున్నాము.  విశాఖపట్నం చెట్లతో నిండిన అందమైన నగరం. కానీ మేము అక్కడికి చేరుకునే సమయానికి, తుఫాను అనంతరం ఆ నగరం ఒక నిశ్శబ్ద నగరంగా కనిపించింది. ఆ నిశ్శబ్దం ఎంత భయానకంగా ఉందో, అంతే విధంగా ప్రకృతి యొక్క రౌద్రరూపాన్ని కూడా ప్రతిబింబిస్తోంది.

వేర్లతో సహా పెకిలించబడిన చెట్లు, ఎగిరిపోయిన ఇళ్ల పైకప్పులు, కూలిపోయిన భవనాలు, కరెంట్ లేకపోవడంతో చీకట్లో మునిగిపోయిన నగరం—ఇలాంటి దృశ్యం కనిపించింది. అందువల్ల రోడ్లపై వాహనాలు కూడా లేవు. అన్ని హోటళ్లు కూడా నిండిపోయాయి. అక్కడి స్థానిక ఏజెంట్ సహాయంతో మాకు ఎలాగోలా రెండు గదులు దొరికాయి. నేను, నా సహోద్యోగి రాహుల్ ఇద్దరం మరుసటి రోజు గంగవరంలో చేరుకున్నాము. అక్కడికి వెళ్లి టగ్ను పరిశీలించాము. నా ముందున్న మొదటి ప్రశ్న ఏమిటంటే, ఈ ‘పోలారిస్’ టగ్ను మళ్లీ ఎలా తేలేలా చేయాలి? టగ్లో ఎనిమిది మంది సిబ్బంది ఉన్నారు, వారంతా సురక్షితంగా ఉన్నారు. ఈ టగ్ సముద్రపు నీటి నుండి విద్యుత్ను ఉత్పత్తి చేస్తోంది కాబట్టి అక్కడి జనరేటర్ నడుస్తోంది.

మేము ఇద్దరు స్కూబా డైవర్లను పిలిపించి, వారి సహాయంతో నీటిలోకి దిగి చూసేసరికి టగ్ యొక్క రెండు ప్రొపెల్లర్లు సముద్రపు అడుగుభాగాన్ని తాకుతున్నాయని, ప్రొపెల్లర్కు రక్షణ ఇచ్చే ‘స్ట్రాంగ్ మెంబర్’ దెబ్బతిందని తెలిసింది. దీని అర్థం ఏమిటంటే, టగ్లో ఉన్న ఇంజిన్ను ఉపయోగించి, రివర్స్ పవర్ ఇచ్చి టగ్ను పైకి లేపలేకపోతాము. ఇంకా ఒక ముఖ్యమైన విషయం ఏమిటంటే, టగ్ను తేలేలా ఉంచడానికి 3.6 మీటర్ల నీటి మట్టం అవసరం, కానీ ఆ రోజున మాకు లభించే గరిష్ట నీటి మట్టం భరతం సమయంలో కేవలం 2.7 మీటర్లు మాత్రమే! అంటే సుమారు ఒక మీటరు లోటు, దాన్ని పూడ్చడం అసాధ్యం. ‘పోలారిస్’ టగ్ బరువు 600 టన్నులు. ఈ అంశాలన్నీ టగ్ను పైకి లేపడానికి అడ్డంకులుగా మారాయి.

దీనితో పాటు మరో పెద్ద ప్రమాదం కూడా ఉంది. టగ్ను పైకి లేపడానికి మేము చాలా ఎక్కువ బలాన్ని ప్రయోగిస్తే, దాని టర్బైన్ దెబ్బతినే ప్రమాదం ఉంది. అలాగే టగ్యొక్క కింది భాగం కూడా విరిగిపోవచ్చు. అలా జరిగితే ఈ టగ్ మునిగిపోయే ప్రమాదం ఉండేది. దానిపై ఉన్న ఎనిమిది మంది ప్రాణాలకు కూడా ప్రమాదం ఏర్పడేది.  నేను నన్ను నేను సంభాళించుకుని, బాపూను ప్రార్థించి, ఒక్కో అడుగు ముందుకు వేయడం ప్రారంభించాను.  మేము కొన్ని బలమైన తాళ్లను తీసుకుని, టగ్ముందు భాగాన్ని ‘బో’ (Bow) అని పిలుస్తారు, అక్కడ కట్టడం ప్రారంభించాము. బోకు ఇరువైపులా మంచి బలమైన, పొడవైన తాళ్లను గట్టిగా కట్టాము. దీంతో మా మూడు టగ్ బోట్లు ఇప్పుడు ఒకదానితో ఒకటి అనుసంధానమయ్యాయి.  అలా 120 టన్నుల బరువును తట్టుకోగల ఒక మంచి సమాంతర వంతెన (Parallel Bridge) సిద్ధమైంది.  అదే సమయంలో, టగ్వెనుక భాగంలో కొన్ని ఫ్లోటర్లు లేదా తేలియాడే వస్తువులను ఉంచాలని నిర్ణయించుకున్నాము. దీని వల్ల పోలారిస్ప్రొపెల్లర్కు ఎలాంటి నష్టం కలగకుండా కాపాడవచ్చు.

ఇంతలో దీపావళి పండుగ దగ్గరపడుతోంది. అందువల్ల మాకు ఐదు ఫ్లోటర్లను తయారుచేసి ఇవ్వాల్సిన స్థానిక ఫ్యాక్టరీ యజమానిని, వాటిని వీలైనంత త్వరగా ఇవ్వమని కోరాము. అక్టోబర్ 22వ తేదీ ఉదయం లోపు ఫ్లోటర్లు మాకు అందడం చాలా అవసరం.  మేము అక్టోబర్ 23వ తేదీ మధ్యాహ్నం విమాన టికెట్లు కూడా బుక్ చేసుకున్నాము. ఇంటికి వెళ్లి కుటుంబంతో కలిసి దీపావళి ఆనందంగా జరుపుకోవాలని అనుకున్నాము.  కానీ ఆ ఫ్యాక్టరీ యజమాని 22వ తేదీన ఫ్లోటర్లను మాకు ఇవ్వలేదు. దాంతో మేము చాలా నిరాశ చెందాము. ఎందుకంటే ఆ రోజు వచ్చే హై టైడ్ (High Tide) అలలను ఉపయోగించుకుని పోలారిస్ను బయటకు తీయాలని మేము భావించాము.  అందువల్ల చివరకు ఫ్లోటర్లు లేకుండానే, మా మిగిలిన రెండు టగ్ బోట్ల సహాయంతో ఆ ఇసుకలో చిక్కుకుపోయిన టగ్ను బయటకు తీయాలని నిర్ణయించుకున్నాము. కానీ ఎంత ప్రయత్నించినా ‘పోలారిస్’ టగ్ను కనీసం కదిలించగలిగినా కూడా కదపలేకపోయాము.  ఇప్పుడు మేము పూర్తిగా నిరాశకు గురయ్యాము. మా ముంబై తిరుగు ప్రయాణ టికెట్లను కూడా రద్దు చేసుకున్నాము.  చివరికి 24వ తేదీ ఉదయం మాకు ఫ్లోటర్లు అందాయి. పోలారిస్ వెనుక భాగంలో ఆ ఫ్లోటర్లను అమర్చడానికి మొత్తం ఒక రోజు పట్టింది.

పోలారిస్ను పైకి లేపడంలో మరో ఇబ్బంది కూడా ఎదురైంది. ఆ రోజు చాలా బలమైన గాలులు, సముద్రంలో ఎత్తైన అలలు రావడం అవసరం. అలా జరిగితే ఒక ‘బెలూనింగ్ ఎఫెక్ట్’ (Ballooning Effect) ఏర్పడి, పోలారిస్ టగ్ తిరిగి నీటిలో తేలే స్థితికి రావడానికి అవకాశం ఉండేది.  కానీ మా ఆశలన్నీ అడియాశలయ్యాయి. ఎందుకంటే ఆ రోజు మధ్యాహ్నం సమయంలో మాత్రమే బలమైన గాలులు వీచాయి, కానీ సముద్రంలో అలలు రాలేదు. సాయంత్రం అయ్యేసరికి గాలి వేగం కూడా తగ్గిపోయింది.  నా ఆశలన్నీ క్రమంగా   సన్నగిల్లుతున్నాయి. రాత్రింబవళ్లు నేను పడిన కష్టమంతా వృథా అవుతోందేమో అనే భావన కలగడం ప్రారంభమైంది.

ఇప్పుడు మా ముందు చివరి మార్గం మాత్రమే మిగిలి ఉంది. పూర్తి హై టైడ్ (భర్తీ / సముద్రపు ఆటుపోటు) సమయం రాత్రి సమయంలోనే ఉంది. అందువల్ల మరోసారి ప్రయత్నించాలని నిర్ణయించుకున్నాము.  ఆంగ్లంలో ఒక సామెత ఉంది:  “Time and tide wait for none.”  అంటే, “కాలం, సముద్రపు ఆటుపోట్లు ఎవరి కోసం ఎదురుచూడవు.”

అయితే రాత్రి హై టైడ్ (భర్తీ) సమయం అయినప్పటికీ సముద్రం ప్రశాంతంగానే ఉంది. అందువల్ల ‘బెలూనింగ్ ఎఫెక్ట్’ ఏర్పడే అవకాశం చాలా తక్కువగా కనిపించింది.  నేను నా టగ్లపై ఉన్న సహచరులందరికీ రేడియో ఫ్రీక్వెన్సీ ద్వారా ‘ఓం మనఃసామర్థ్యదాతా శ్రీ అనిరుద్ధాయ నమః’ అనే మంత్రాన్ని గట్టిగా జపించమని చెప్పాను.  మూడుసార్లు మంత్రజపం చేసిన తరువాత, మిగిలిన మూడు టగ్లపై ఉన్న సహచరులను తమ తమ టగ్ల ఇంజిన్ల సహాయంతో పూర్తి శక్తిని ఉపయోగించి, ఇసుకలో చిక్కుకుపోయిన పోలారిస్ను లాగమని చెప్పాను.  అదే సమయంలో నేను మనసులోనే బాపూను ప్రార్థించాను:  “బాపూ, నాకు సహాయం చేయడానికి రండి. నాకు మీ సహాయం ఎంతో అవసరం.”  మరి ఆశ్చర్యకరమైన విషయం ఏమిటంటే!!!  సరిగ్గా సాయంత్రం 7 గంటల 54 నిమిషాలకు అకస్మాత్తుగా ఒక భారీ అల వచ్చింది. ఆ అల కారణంగా చాలా పెద్ద ‘బెలూనింగ్ ఎఫెక్ట్’ ఏర్పడింది.  ఆ తరువాత అంతా సులభమైపోయింది.

‘పోలారిస్’ టగ్ ఎలాంటి నష్టం లేకుండా నీటిలో తేలడం ప్రారంభించింది. ఆ టగ్పై ఉన్న వారందరూ కూడా సురక్షితంగా బయటపడ్డారు.  ఇసుకలో చిక్కుకుపోయిన పోలారిస్ వెనుక భాగంలో కేవలం ఒక మీటర్ లోతు నీరు మాత్రమే ఉన్నప్పటికీ, అక్కడ కూడా ఇదే పరిస్థితి ఉందని డైవర్ డ్రైవర్లు నాకు చెప్పారు.  ఆ టగ్ ఒక హై టైడ్ అలపై ప్రయాణిస్తూ సుమారు 12 అడుగుల దూరాన్ని దాటి, చివరకు 4 మీటర్ల లోతు ఉన్న సముద్రపు నీటిలోకి చేరుకుంది.  అకస్మాత్తుగా వచ్చిన ఆ హై టైడ్ అల బాపూ కృప వల్లనే వచ్చింది. ఈ టగ్ను లాగి తిరిగి నీటిలో తేలేలా చేసింది కూడా బాపూనే అని నాకు నమ్మకం ఉంది.  బాపూ కృప వల్లనే ఇది సాధ్యమైంది.  నేను బాపూకు హృదయపూర్వకంగా కృతజ్ఞుడిని. 

నేను దీపావళి పండుగకు ఇంటికి చేరుకోలేకపోయినప్పటికీ, పరమపూజ్య బాపూ నాకు దీపావళి సందర్భంగా ఎంతో గొప్ప కానుకను అందించారు. 

అంబజ్ఞ. 

Hindi English

Comments