సంకటమే బై-పాస్ అయిపోయింది - రాహుల్ గురవ్

ఈ సద్గురు తనపై విశ్వాసం ఉంచిన శ్రద్ధావంతుల యోగక్షేమాలను మాత్రమే చూసుకోడు; వారి సుఖదుఃఖాల్లో కూడా వారికి తోడుగా ఉంటాడు. ఆపద సమయాల్లో శ్రద్ధావంతుని చుట్టూ దృఢమైన గోడలా నిలబడి రక్షణగా ఉంటాడు. వారికి మానసిక ధైర్యాన్ని ప్రసాదించి, ప్రతి సంక్షోభంలో సరైన నిర్ణయాలు తీసుకునే సామర్థ్యాన్ని అనుగ్రహిస్తాడు.

"సంకటంలో సహాయం లభించి, మనస్సుకు ఆధారం లభిస్తుంది" అనే శ్రీ అనిరుద్ధ మహిమలోని ఈ వాక్యం ప్రతి శ్రద్ధావంతుని జీవితంలో అక్షరాలా సత్యమవుతుంది.

---------------------

నా బాపురాయా ప్రతి సంకటానికంటే గొప్పవాడు. తన బిడ్డలపై వచ్చే ప్రతి ఆపదను ఆయన ఎంతో సులభంగా తొలగిస్తాడు. తన గురించి ఎలాంటి ప్రచారం కోరుకోని ఈ బాపురాయా, ఏ సంకటాన్నైనా నివారించి, తన బిడ్డలపై తన ప్రేమ అనే నీడను ఎల్లప్పుడూ కమ్మి ఉంచుతాడు. మా ఇంటిపై వచ్చిన ఒక తీవ్రమైన ఆపదను ఆయన ఎంత సహజంగా తొలగించారో, ఆ బాపుగారి అనుభవాన్ని ఇక్కడ పంచుకుంటున్నాను.  డిసెంబర్ 19వ తేదీ. శ్రీ సచ్చిదానంద ఉత్సవం సందర్భంగా బాపుగారు (పాదుకా రూపంలో) మా ఇంటికి విచ్చేశారు. మొదటి రెండు రోజులు ఉత్సవం ఎంతో ఆనందంగా, వైభవంగా జరిగింది.  మూడవ రోజు, అంటే డిసెంబర్ 21 న జరిగిన సంఘటన ఇది.  ఆ రోజు ఉదయం మా నాన్నగారు శ్రీ ఏకనాథ్‌సింహ్ గురవ్ గారికి నిద్రలేచినప్పటి నుంచే అస్వస్థతగా అనిపించింది. అజీర్ణం కారణంగా కడుపులో అసౌకర్యంగా ఉండి, ఛాతీ నిండిపోయినట్లుగా అనిపించింది. ప్రతిరోజూ ఉదయం 8.30 గంటలకు ఆయన థాణే నుండి ఉరణ్‌కు పనికి వెళ్తారు. గత కొన్ని నెలలుగా డ్రైవర్ లేకపోవడంతో, ఆ రోజూ కూడా ఆయనే స్వయంగా కారు నడపాల్సి వచ్చింది.  బాపు పాదుకలకు నమస్కరించి, అదే అస్వస్థతతో పనికి బయలుదేరారు. మార్గమధ్యంలో వర్తక్‌నగర్ నాకా వద్ద ఉన్న డాక్టర్ వద్దకు వెళ్లి మందులు తీసుకుందామని అనుకున్నారు. అయితే, తనకు ఉన్న అసౌకర్యం గురించి ఇంట్లో ఎవరికీ చెప్పకుండా నిశ్శబ్దంగా ఇంటి నుండి బయలుదేరారు.  ఇంతలో మేమంతా ఇంట్లో ఉదయపు పూజకు ఏర్పాట్లు చేసుకుంటున్నాం. నాన్నగారు వెళ్లి సుమారు 25–30 నిమిషాల తరువాత నాకు ఆయన నుండి ఫోన్ వచ్చింది. "రాహుల్, ఒక్కసారి శ్రోత్రి డాక్టర్ దగ్గరకు రా..." అని మాత్రమే చెప్పి వెంటనే ఫోన్ పెట్టేశారు.  ఆయన గొంతులో వచ్చిన మార్పు నాకు స్పష్టంగా అనిపించింది. దాంతో నాకు ఆందోళన కలిగింది. ఇంట్లో వారిని మరింత కంగారు పెట్టకుండా, ముందుగా పరిస్థితి ఎలా ఉందో చూసి రావాలని నిర్ణయించి వెంటనే బైక్‌పై డాక్టర్ దగ్గరకు వెళ్లాను.  అక్కడికి వెళ్లి చూసేసరికి, నాన్నగారి చొక్కా వాంతితో తడిసిపోయి ఉంది. ఆయన నిశ్శబ్దంగా కూర్చొని ఉన్నారు. డాక్టర్ నన్ను పక్కకు పిలిచి, "నీ నాన్నగారి ఆరోగ్యం బాగోలేదు. నేను పరీక్షిస్తున్న సమయంలో ఆయనకు తల తిరిగి స్పృహ తప్పిపోయింది. స్పృహలేని స్థితిలోనే వాంతి కూడా అయింది. వెంటనే ఈసీజీ (ECG) చేయించుకుని రండి," అని చెప్పారు.

నేను వెంటనే నాన్నగారిని సమీపంలోని ఆసుపత్రికి తీసుకెళ్లి ఈసీజీ చేయించాను. అక్కడి డాక్టర్ ఈసీజీలో కొన్ని మార్పులు కనిపిస్తున్నాయని చెప్పారు. అయితే ప్రస్తుతం ప్రత్యేకమైన ఇబ్బంది ఏదైనా అనిపిస్తే వెంటనే రావాలని సూచించి, కొన్ని మందులు రాసిచ్చారు.  ఆ తర్వాత నేను నాన్నగారిని ఇంటికి తీసుకొచ్చాను. అప్పటికే ఇంట్లో ఉదయపు పూజ ప్రారంభం కానుంది. జరిగిన విషయం అమ్మగారికి, తమ్ముడికి చెప్పగానే, అందరం కలిసి నాన్నగారిని ఒకసారి జూపిటర్ హాస్పిటల్ కు తీసుకెళ్లి చూపించాలని నిర్ణయించుకున్నాం.  అంతకుముందు మేమంతా కలిసి ఉదయపు పూజను భక్తిశ్రద్ధలతో నిర్వహించాము. ఇంటి నుండి బయలుదేరే ముందు అందరం కలిసి "శ్రీ ఆదిమాతా శుభంకరా స్తవనం" మరియు "అశుభనాశిని స్తోత్రం" పారాయణం చేశాము. అనంతరం నాన్నగారు బాపు పాదుకలకు సాష్టాంగ నమస్కారం చేసి, ఆ తర్వాత మేమంతా ఆసుపత్రికి బయలుదేరాము.

జూపిటర్ ఆసుపత్రిలో పరీక్షించగా, "ఇది అత్యవసర (ఎమర్జెన్సీ) పరిస్థితి" అని వైద్యులు వెంటనే మా నాన్నగారిని ఐసీయూకు తరలించారు. మాకు ఏమీ అర్థం కాలేదు. అన్నీ అంత వేగంగా జరుగుతుండటంతో పరిస్థితిని గ్రహించే అవకాశం కూడా లేకపోయింది.  డాక్టర్ నన్ను ఐసీయూ ప్రవేశానికి సంబంధించిన ప్రక్రియలు పూర్తి చేయమని చెప్పారు. నేను వెళ్లి తిరిగి వచ్చేలోపే, మా నాన్నగారిని ఐసీయూకు తరలించారు.  ఆయనకు 24 గంటల పాటు కొనసాగే ప్రత్యేక ఇంజెక్షన్ (ఇన్‌ఫ్యూషన్) ప్రారంభించి, అనంతరం యాంజియోగ్రఫీ చేయనున్నట్లు మాకు తెలిపారు.  ఈ విషయం దాదా దృష్టికి తీసుకెళ్లాలని భావించి, మేము డాక్టర్ పడేల్కర్ గారికి ఫోన్ చేసి జరిగిన విషయమంతా వివరించాము. ఆమె ఆ సమాచారాన్ని దాదా వారికి తెలియజేశారు.  మరుసటి రోజు నాన్నగారి రిపోర్టు వచ్చింది. అయితే ఆ రిపోర్టు ఆశాజనకంగా లేదు. గుండె రక్తనాళాల్లో ఐదు చోట్ల తీవ్రమైన బ్లాకేజీలు ఉన్నాయని, అందువల్ల యాంజియోప్లాస్టీ చేయడం సాధ్యం కాదని వైద్యులు చెప్పారు. ఈ పరిస్థితిలో బైపాస్ శస్త్రచికిత్సే ఏకైక మార్గం అని వారు వివరించారు.  ఇప్పటివరకు "హార్ట్ బైపాస్" అనే పదాన్ని మేము కేవలం విన్నాము మాత్రమే. కానీ ఇప్పుడు అదే శస్త్రచికిత్స మా నాన్నగారికి చేయాల్సిన పరిస్థితి రావడం మా కుటుంబ సభ్యులందరికీ తీవ్ర దిగ్భ్రాంతిని కలిగించింది.

వైద్యులను కలిసి మాట్లాడిన వెంటనే నేను సుచిత్ దాదాను కలవడానికి వెళ్లాను. దాదా ఎంతో ధైర్యంగా, "ఎలాంటి సమస్య లేదు. శస్త్రచికిత్స చేయించండి. వీలైనంత ఎక్కువసార్లు హనుమాన్ చాలీసా పారాయణం చేయండి," అని చెప్పారు.  దాదా చెప్పిన ఆ మాటలు మా మనసుకు ఎంతో ధైర్యాన్ని, విశ్వాసాన్ని ఇచ్చాయి. అనంతరం నేను గురుక్షేత్రానికి దిగివెళ్లగా, అనుకోకుండా బాపుగారి దివ్య దర్శనం కూడా అత్యంత సమీపంలో లభించింది. ఆ శుభసూచనలన్నింటినీ హృదయంలో నింపుకుని మళ్లీ ఆసుపత్రికి చేరుకున్నాను.  మరుసటి రోజు, అంటే 23-12-2015 ఉదయం 8 గంటలకు మా నాన్నగారికి బైపాస్ శస్త్రచికిత్స ప్రారంభమైంది. ఆ శస్త్రచికిత్స మధ్యాహ్నం 2 గంటల వరకు కొనసాగింది. భగవంతుని కృపతో శస్త్రచికిత్స విజయవంతంగా పూర్తయింది.  ఆ తర్వాత వారం రోజుల్లోనే మా నాన్నగారు పూర్తిగా కోలుకుని స్థిరమైన ఆరోగ్యంతో ఇంటికి తిరిగి వచ్చారు.  బాపుగారి అపార కృప వల్ల మా కుటుంబంపై వచ్చిన ఆ సంకటమే బైపాస్ అయిపోయింది!  ఈ మొత్తం సంఘటనలో బాపుగ మాకు అందించిన అండ, రక్షణను చూసినప్పుడు, శ్రీగురుచరిత్రలోని సాయందేవుని కథ గుర్తుకు వస్తుంది. ఆ కథలో శ్రీగురువు సాయందేవుని ఇంటికి వచ్చి, అతనికి అపమృత్యువు నుండి అభయాన్ని ప్రసాదిస్తారు. సాయందేవుడు సురక్షితంగా ఇంటికి తిరిగి వచ్చే వరకు ఆయన అతని ఇంట్లోనే ఉండి రక్షణగా నిలుస్తారు. సాయందేవుడు క్షేమంగా ఇంటికి చేరుకున్న తరువాతే శ్రీగురువు తన తదుపరి ప్రయాణాన్ని కొనసాగిస్తారు.  

మా నాన్నగారిని ఆసుపత్రిలో చేర్పించిన రోజు నుండి శస్త్రచికిత్స పూర్తయ్యే వరకు ఉన్న సమయం అంతా శ్రీ సచ్చిదానంద ఉత్సవం జరుగుతున్న పవిత్ర కాలమే. అంటే, ఆ మొత్తం కాలంలో బాపు మా వెన్నంటి ఉండి మమ్మల్ని కాపాడారు.  శస్త్రచికిత్స విజయవంతంగా పూర్తయిన రోజు పునర్మిలాప దినం. అది మా కుటుంబానికి ఆనందాన్ని, ఉపశమనాన్ని అందించిన మరపురాని రోజు.  మా నాన్నగారికి అస్వస్థత ప్రారంభమైనప్పుడు, నేరుగా కార్యాలయానికి వెళ్లకుండా ముందుగా వైద్యుడిని సంప్రదించాలనే సద్బుద్ధిని ప్రసాదించినవారు కూడా బాపుగారే.

"అనిరుద్ధ ఏవ బుద్ధిదాతా" — అంటే సద్గురు శ్రీ అనిరుద్ధుడే సద్బుద్ధిని ప్రసాదించేవాడు.

ఆ పరిస్థితిలో మా నాన్నగారు డాక్టర్‌ను సంప్రదించకుండా, స్వయంగా కారు నడుపుకుంటూ ఉరణ్‌కు వెళ్లి ఉండి ఉంటే, పరిస్థితి మరింత తీవ్రమయ్యేది. కానీ బాపు తోడుగా ఉన్నప్పుడు ఎలాంటి భయం, ఎలాంటి చింత!

మా నాన్నగారు ఆసుపత్రిలో చేరే ముందు రోజు రాత్రి, శ్రీ సచ్చిదానంద ఉత్సవం అలంకరణలో భాగంగా నేను గోడపై మూడు ఓవ్యాలను ముద్రించి అతికించాను. ఆశ్చర్యకరంగా, ఆ మూడు ఓవ్యాలలోని ప్రతి మాట మా జీవితంలో అక్షరాలా నిజమైంది.

ఆ మూడు ఓవ్యాలు ఇవి:

1. ఎవరి హృదయంలో శ్రీగురువు స్మరణ ఉంటుందో, వారికి భయంకరమైన భయం అనేదే ఉండదు.

కాలమృత్యువే వారిని తాకలేనప్పుడు, అపమృత్యువు వారికి ఏమి చేయగలదు?

2. అపఘాత భయం తొలగిపోతుంది; అకాల మరణం తప్పుతుంది.

ఆపదలో సహాయం లభిస్తుంది; మనసుకు ధైర్యం, ఆధారం లభిస్తుంది.

3. అపఘాతం జరిగినా, ఈ పాదాలను దర్శించినవారిని కూడా ఆయన ఆపదలో రక్షిస్తాడు.

ఎక్కడ స్వామి చరణాలు ఉంటాయో, అక్కడ లోటు అనేదే ఉండదు.

స్వయంగా ఈ జగన్మాత తన భక్తుని ప్రారబ్ధాన్ని మంగళమయం చేస్తుంది.

ఆమె ఆజ్ఞ లేకుండా కాలుడుకూడా అతనిని తీసుకుపోలేడు.

పరలోకంలో కూడా అతనికి ఎలాంటి భయం ఉండదు.

ఈ మూడు ఓవ్యాల సత్యాన్ని మేము ప్రత్యక్షంగా అనుభవించాము.

నిజంగా, ఈ బాపు అన్ని ఆపదలకంటే గొప్పవారు. మనం చిన్న చిన్న సమస్యలనే పట్టుకుని బాధపడుతుంటాము. కానీ బాపు చరణాలను గట్టిగా ఆశ్రయిస్తే, సమస్యలు మనల్ని ఏమాత్రం కదిలించలేవు; వాటిని ఎదుర్కొనే శక్తి, ధైర్యం, దైవకృప తప్పక లభిస్తాయని నా స్వీయ అనుభవం.

Hindi	English