ఒకే చోట కొద్ది రోజుల వ్యవధిలో ఒకే విధమైన రెండు ప్రాణాంతక ప్రమాదాలు జరుగుతాయి. కానీ మొదటి ప్రమాదంలో కారులో ఉన్న వారందరూ ప్రాణాలు కోల్పోతారు. రెండో ప్రమాదంలో మాత్రం కారులో ఉన్న ప్రయాణికులు కేవలం ప్రాణాలతో బయటపడటమే కాదు, సురక్షితంగా తమంతట తామే కారు బయటకు కూడా వస్తారు. ఇది ఎలా సాధ్యమైంది? దానికి ఒకటే సమాధానం. రెండో కారులో ఉన్నవారు శ్రద్ధావంతులైన భక్తులు. ఆ కారులో నిరంతరం గురుక్షేత్రం పఠనం మరియు సద్గురు గుణసంకీర్తనం సాగుతూ ఉండటం.
-----------------
ఎవరి హృదయంలో శ్రీగురుస్మరణ ఉంటుందో, వారికి ఘోరమైన భయం ఏముంటుంది?
కాలమృత్యువు కూడా వారిని బాధించలేడు; అపమృత్యువు ఇక ఏమి చేయగలదు! ॥
నేను 2009లో బాపూ పరివారంలో చేరాను. నాతో పాటు నా పూర్తి కుటుంబం కూడా బాపూ దగ్గరకు వచ్చింది మరియు మా జీవితంలో బాపూ పూర్తిగా నిండిపోయారు. మెల్లమెల్లగా నేను నెలలో ఒకటి రెండు సార్లు గురుక్షేత్రమ్, శ్రీహరిగురుగ్రామ్కు వెళ్లడం ప్రారంభించాను మరియు ప్రతిసారీ బాపూ నాకు కొత్తగా అర్థమవడమే కాకుండా, ఇంకా ఎక్కువ దగ్గరైనట్లు అనిపించేవారు. బాపూ దగ్గరకు వెళ్లేందుకు, సేవ చేసేందుకు దొరికిన ప్రతి చిన్న అవకాశాన్ని నేను వదులుకోకుండా సద్వినియోగం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించేవాడిని. దీనివల్లే నాకూ, నా కుటుంబానికీ బాపూపై నమ్మకం మరింత బలపడింది. బాపూ దగ్గరకు వచ్చినప్పటి నుండి నాకూ, నా కుటుంబానికీ ఎదుగుదలే కనిపించింది. నాకు మొబైల్ షాప్ ఉంది. బాపూ కృపతో ఈ వ్యాపారం పెరుగుతూనే వచ్చింది. ఈ రోజు అదే షాప్ పక్కనే మరో కొత్త దుకాణాన్ని కూడా కొనుగోలు చేశాను మరియు రెండు దుకాణాలు చాలా జోరుగా నడుస్తున్నాయి. నాకు బాపూకి సంబంధించిన చిన్న, పెద్ద చాలా అనుభవాలు వచ్చాయి. అందులో అన్నిటికంటే పెద్దది, మా అందరికీ ఒక రకంగా పునర్జన్మ ప్రసాదించిన అనుభవం ఇది.
29 ఆగస్టు 2013, గురువారం - ఉట్ల పండుగ (దహిహండి) రోజు. నేను, నా తమ్ముడు షాప్లో ఉన్నాము. ఇంతలో మా పెద్దనాన్న నుండి ఫోన్ వచ్చింది. ఈ రోజు మనం జేజూరికి వెళ్దామని ఆయన చెప్పారు. మధ్యాహ్నం రెండు నుంచి రెండున్నర ప్రాంతంలో నేను, నా తమ్ముడు, అమ్మ, పెద్దనాన్న, పెద్దమ్మ... ఇలా ఐదుగురం కలిసి జేజూరికి బయలుదేరాము. మాకు ఎక్కడికి బయలుదేరినా సరే బండి చక్రాలకు ఉదీ (పవిత్ర భస్మం) రాసి బయలుదేరే అలవాటు ఉంది. దానిప్రకారమే కారు నాలుగు చక్రాలకు ఉదీ రాసి, బాపూ జయఘోష (లల్కారీ) చేసి ప్రయాణాన్ని ప్రారంభించాము. మా పెద్దనాన్న, పెద్దమ్మ బాపూ భక్తులు కానందువల్ల, నేను దారిపొడుగునా వారికి బాపూ అనుభవాలు, బాపూ సేవకార్యాల గురించి చెబుతూ వస్తున్నాను. కారులో ఎప్పటిలాగే అభంగాలు, స్తోత్రాల సీడీ నడుస్తోంది.
మేము ముందుగా నారాయణ్గావ్లోని దత్తబాప్పా దర్శనానికి వెళ్లాము. అక్కడ దత్తబాప్పా దర్శనం చేసుకుని గురుక్షేత్రమ్ మంత్రాన్ని పఠించి, ముందరి ప్రయాణాన్ని కొనసాగించాము. దారిలో ఉన్న ప్రతిబాలాజీ గుడికి కూడా వెళ్లి వచ్చాము. కారులోని వాతావరణం అంతా పూర్తిగా బాపూమయంగా మారిపోయింది. మేమంతా చాలా ఆనందంగా ఉన్నాము. దహిహండి రోజు కావడంతో రోడ్డుపై కొద్దికొద్దిగా రద్దీ ఉంది. మేము జేజూరి గ్రామం దగ్గరకు వచ్చాము. కానీ అక్కడ భారీగా ట్రాఫిక్ జామ్ అయి ఉంది. రోడ్డు చిన్నదిగా ఉండటం వల్ల బండ్లన్నీ ఒకే వరుసలో ఆగిపోయాయి. మా కారు ముందు ఒక పెద్ద ట్రక్ ఉంది, కారు వెనుక చెరకు లోడ్ ఉన్న కంటైనర్ ఉంది. డ్రైవింగ్ సీట్లో నేను, నా పక్కన పెద్దనాన్న కూర్చున్నారు. మిగతా వారంతా వెనుక సీట్లో ఉన్నారు. అకస్మాత్తుగా కారుకి వెనుక నుండి ఏదో బలంగా ఢీకొట్టినట్లు అయింది.
అమ్మ వెనక్కి తిరిగి చూస్తే ఆ వెనుక ఉన్న కంటైనర్ మా కారుకి పూర్తిగా అతుక్కుపోయి ఉంది. కానీ ట్రాఫిక్ వల్ల బండ్లు కొద్దిగా ముందుకు వెనక్కు అవ్వడం సహజమే కదా అని అనుకుని నేను మా కారుని కొంచెం ముందుకు తీసుకున్నాను. ఇంతలోనే ఆ కంటైనర్ చాలా గట్టిగా మా కారుని ఢీకొట్టింది! కారు అద్దాలన్నీ పగిలిపోయాయి మరియు కారు ముందున్న ట్రక్ను బలంగా గుద్దుకుంది. మేమంతా "బాపూ బాపూ" అని గట్టిగా అరుస్తున్నాము. ఏం జరుగుతుందో ఎవరికీ అర్థం కాలేదు. కంటైనర్ మరియు ట్రక్ మధ్యలో మా కారు పూర్తిగా నలిగిపోయింది. మేమంతా ఎట్టకేలకు కారులో నుండి కిందకు దిగాము. బయటకు వచ్చాక కారు పరిస్థితి చూసి చాలా భయపడ్డాము. ఎందుకంటే కారు ఎంతలా నలిగిపోయిందంటే, అందులోని మనుషులు ప్రాణాలతో బయటపడటం అసాధ్యం. మేమంతా గురుక్షేత్రమ్ మంత్రం చదువుతూనే ఉన్నాము.
కారు నుండి బయటకు వచ్చాక నేను అందరినీ అడిగాను, "లాక్ ఎలా తెరిచారు? బయటకు ఎలా వచ్చారు?" అని. కానీ ఎవరికీ ఏమీ అర్థం కాలేదు. అంత పెద్ద ప్రమాదం జరిగినా కారు ఇంకా స్టార్ట్లోనే ఉంది మరియు కారు బంద్ అయ్యేంతవరకు డోర్ లాక్ తెరవదు అనే సిస్టమ్ అందులో ఉంది. ముఖ్యంగా పెద్దనాన్న, పెద్దమ్మలకు లాక్ ఎలా తెరవాలో కూడా తెలియదు. అయినా సరే వారు క్షేమంగా బయటకు వచ్చేశారు! పెద్ద శబ్దంతో వెనుక అద్దం పగిలి, ఆ అద్దం ముక్కలన్నీ అమ్మ, పెద్దమ్మ మరియు నా తమ్ముడి ఒంటిపై పడ్డాయి. కానీ బాపూ కృప వల్ల ఎవరికీ ఎలాంటి గాయం కాలేదు. కేవలం బాపూ వల్లే మేము ఈ ప్రమాదం నుండి క్షేమంగా బయటపడ్డాము.
బాపూ ఒకసారి ప్రవచనంలో చెప్పారు - "ఒకవేళ మీకు అలాంటి పరిస్థితి వచ్చి, మీ కారు రెండు పెద్ద బండ్ల మధ్య ఇరుక్కుపోయినా సరే, తన పిల్లలను కాపాడటం కోసం ఆ సద్గురు తత్వమే ముందున్న బండిని, వెనుక ఉన్న బండిని పట్టుకుని నిలబడుతుంది" అని. నిజంగా, ఇది బాపూ కృప కాక మరేమిటి, ఆయన మా చేత దత్తబాప్పా ముందే గురుక్షేత్రమ్ మంత్రాన్ని పారాయణం చేయించారు. పైగా మా కారు ఆగి ఉన్న సమయంలోనే ఈ ప్రమాదం జరిగింది. ఒకవేళ కారు స్పీడ్లో ఉన్నప్పుడు ప్రమాదం జరిగి ఉంటే, కారు గాల్లోకి లేచి మేము ఎక్కడో పడిపోయేవాళ్లం. కేవలం బాపూ గుణసంకీర్తనం మరియు గురుక్షేత్రమ్ మంత్రం వల్లే మేము బతికి బయటపడ్డాము అనేది నా గట్టి నమ్మకం.
ప్రమాదం జరిగిన తర్వాత మేము పోలీస్ స్టేషన్కు వెళ్లాము. అక్కడ కూడా మాకు ఎలాంటి ఇబ్బందీ రాలేదు. మమ్మల్ని తీసుకెళ్లడానికి నాన్న వచ్చారు. వారితో కలిసి బయలుదేరి, వాయీ (वाई) లో ఎవరి ఇంట్లోనో పాదుకా పూజ జరుగుతుంటే, అక్కడికి రాత్రి 2.30 గంటల సమయంలో వెళ్లి, పాదుకలపై తల పెట్టి చాలా ఏడ్చాము. ఎందుకంటే ఈ ఘోర విపత్తు నుండి తమను కాపాడింది బాపూనే అని అందరికీ తెలుసు. పూజ పూర్తయ్యాక గురుక్షేత్రమ్ మంత్రం చదువుకుని ప్రసాదం తీసుకున్నాకే అందరం ప్రశాంతపడ్డాము. పాదుకల రూపంలో ఉన్న బాపూ దర్శనంతో మేమంతా ఒక్కసారిగా ఫ్రెష్ అయిపోయాము. నిజంగా బాపూ కృప వల్ల మాకు ఒక రకంగా పునర్జన్మ లభించింది, ఎందుకంటే కొన్ని రోజుల క్రితమే అదే స్థలంలో ఇలాంటి ప్రమాదమే జరిగి, అందులో కారులోని ఒక కుటుంబం మొత్తం అక్కడికక్కడే చనిపోయిందని మాకు తెలిసింది.
ఎవరైతే బాపూ చేతిని గట్టిగా పట్టుకుంటారో, వారిని బాపూ ఎప్పటికీ ఒంటరిగా వదిలిపెట్టరు అనేదానికి నేను స్వయంగా అనుభవించిన సాక్ష్యం ఇది. సాంగ్లీకి బాపూ వచ్చినప్పుడు నేను కూడా సేవలో ఉన్నాను. సేవ చేసేటప్పుడు మేమంతా బాపూతో కలిసి చాలా సందడి చేశాము, ఫోటోలు కూడా దిగాము. బాపూతో నా ఫోటో దిగుతున్న సమయంలో, బాపూ నా చేతిని కొన్ని క్షణాల పాటు ఎంత గట్టిగా పట్టుకున్నారంటే నేను ఆ నొప్పిని భరించలేకపోయాను. కానీ ఈ రోజు నాకు ఆ సంకేతం అర్థమవుతోంది, బాపూ మమ్మల్ని అప్పుడే గట్టిగా పట్టుకుని ఉంచారు, అందుకే ఇంత పెద్ద ముప్పు నుండి మమ్మల్ని ఎంతో సులువుగా పక్కకు తప్పించి కాపాడారు.
ఎవరైతే వచ్చారో వారు తరించారు |
ఎవరైతే రాలేదో వారు అలాగే మిగిలిపోయారు. ॥
॥ హరి ఓమ్ ॥
| Hindi | English |
|---|---|
Comments
Post a Comment