కరుణామయ మహామేరు - సద్గురు అనిరుద్ధ బాపు - ధోండూసింహ్ కారుడేకర్, సావంత్ వాడి

అకస్మాత్తుగా కోమాలోకి వెళ్లిపోయిన ఒక శ్రద్ధావంతురాలు ఆ పరిస్థితి నుంచి బయటపడింది. సరైన సమయంలో సరైన వైద్యం అందడంతో, స్వయంగా సరిగా నడవలేని స్థితిలో ఉన్న ఆమె మళ్లీ మునుపటిలాగే నడవడం ప్రారంభించింది. ఆమె భర్త విశ్వాసంతో ఇలా చెబుతున్నారు: సద్గురు శ్రీ అనిరుద్ధ బాపూ ప్రసాదించిన "హరి ఓం" అనే పదాలలో ఒక విశిష్టమైన దివ్యశక్తి నిండి ఉంది.

------------------------------

హరి ఓం. 2004 సంవత్సరం నుండి నేను మరియు నా భార్య సద్గురు శ్రీ అనిరుద్ధ బాపూ వారి శనివారం ఉపాసనలో పాల్గొనడానికి ఉపాసనా కేంద్రానికి వెళ్లడం ప్రారంభించాము.

2008 సంవత్సరంలో ఒక రోజు నా భార్య స్నానం చేస్తుండగా అకస్మాత్తుగా ఆమెకు తీవ్రమైన తలతిరుగుడు వచ్చింది. మా ఇంటి కిందే ఒక వైద్యుడు ఉండేవారు. వెంటనే ఆమెను వారి వద్దకు తీసుకెళ్లాము. ఆమెను ఆసుపత్రిలో చేర్చాలని వైద్యులు సూచించారు. అక్కడ ఆమెకు సలైన్ పెట్టారు. అయితే ఆ ఆసుపత్రిలో అవసరమైన చికిత్స అందించలేకపోవడంతో, ఆమెను బాంబోలీ (Bambolim) లోని మరో ఆసుపత్రికి తరలించాము. అక్కడ కూడా ఆమెకు మళ్లీ సలైన్ ఇచ్చారు.

ఆ రోజు రాత్రి ఒంటి గంట నుంచి రెండు గంటల మధ్యలో ఆమెకు రక్తవాంతులు అయ్యాయి. నా పెద్ద కుమారుడు ముంబైలో ఉండేవాడు. వెంటనే అతనికి ఫోన్ చేసి రమ్మని చెప్పాను. అతను వచ్చాక పరిస్థితిని వివరించాను. ఇక ఏమి చేయాలనేది పెద్ద ప్రశ్నగా మారింది. అప్పుడు నా కుమారుడు, “అమ్మను చికిత్స కోసం ముంబైకి తీసుకెళ్దాం” అని అన్నాడు. అయితే ఆమె ఆరోగ్యం చాలా విషమంగా ఉండడంతో వైద్యులు కేవలం 12 గంటల సమయమే ఉందని, ఆ తర్వాత ఏదైనా జరగవచ్చని చెప్పారు..

రాత్రి 3 గంటల విమానంలో ముంబైకి వెళ్లాలని నిర్ణయించుకున్నాము. నా కుమారుడి స్నేహితుడు టికెట్ కోసం ఎంతో ప్రయత్నించాడు. కానీ ఒక్క టికెట్ కూడా దొరకలేదు. ఇప్పుడు ఏమి చేయాలో అర్థం కాలేదు. నేను మనసులో “హరి ఓం” అని జపించి, “బాపూ! ఇక మీరే దారి చూపాలి” అని ప్రార్థించాను.

ఆ తర్వాత నా బావమరిది కుమారుడు డా. సచిన్‌కు ఫోన్ చేసి పరిస్థితిని వివరించాను. ఆయన, “నేను ప్రస్తుతం గోవాలోనే ఉన్నాను. మీరు నేను చెప్పే మడగావ్ ఆసుపత్రిలో ఆమెను చేర్పించండి” అని చెప్పారు. వెంటనే మేము ఆమెను మడగావ్ ఆసుపత్రికి తీసుకెళ్లి చేర్పించాము. మరుసటి రోజే ఆమె కోమాలోకి వెళ్లిపోయింది. అనేక రోజుల పాటు ఆమె కోమాలోనే ఉండిపోయింది.

ఒక నెల గడిచినా ఎలాంటి మెరుగుదల కనిపించలేదు. అప్పుడు నేను బాపూతో, “హరి ఓం బాపూ! ఇప్పుడు ఏమి చేయాలి?” అని ప్రార్థించాను. ఆమె ఆసుపత్రిలో చేరిన రోజు నుంచే బాపూ వారి ఉపాసన పుస్తకం నా దగ్గర ఉండేది. ప్రతిరోజూ ఉదయం లేచిన వెంటనే ఆ ఉపాసన చేసేవాడిని. ప్రతిరోజూ బాపూతో ఒకటే చెప్పేవాడిని:

“హరి ఓం బాపూ! నేను మీ ఉపాసన పుస్తకాన్ని చదువుతున్నాను. నా భార్య ఆరోగ్యం గురించి ఏది చేయాలో మీరు స్వయంగా చూసుకోండి.”

దాదాపు నెలన్నర తర్వాత నా భార్య కోమా నుంచి బయటకు వచ్చింది. అప్పుడు నా ప్రాణం నిలిచినట్టైంది. కానీ ఆమె శరీరంలోని ఒక వైపు పూర్తిగా పనిచేయడం లేదు. సరిగా నడవలేకపోయేది. మేము వైద్యులను స్పష్టంగా అడిగాము: “ఆమె మునుపటిలా పూర్తిగా కోలుకుంటుందా?”

అంత పెద్ద ఆసుపత్రిలోని వైద్యుల దగ్గర కూడా దీనికి సమాధానం లేదు. నాకు చాలా ఆశ్చర్యం వేసింది. అప్పటికే సుమారు 8 లక్షల రూపాయలు ఖర్చయ్యాయి. అయినప్పటికీ బాపూ మీద విశ్వాసంతో నా కుమారుడితో, “ఆమెను ఇంటికి తీసుకెళ్దాం. ఇకపై నా బాపూయే అన్నీ చూసుకుంటారు.” అని చెప్పాను.

తర్వాత బాపూ వారి అకారణ కారుణ్యంతో, బాపూ భక్తులైన డా. మ్హస్కర్ గారిని కలిసే అవకాశం లభించింది. ఆయన స్వయంగా దృష్టి లేనివారు అయినప్పటికీ, బాపూ మీద విశ్వాసంతో మేము ఆమెను ఆయన వద్దకు తీసుకెళ్లాము.

డా. మ్హస్కర్ గారి చికిత్స వల్ల నా భార్య ఆరోగ్యంలో ఎంతో మంచి మార్పు వచ్చింది. ఆమె తన చేతిని పైకి ఎత్తగలిగింది. ఇదంతా బాపూ వారి అకారణ కారుణ్యమే.

ఒక రోజు అకస్మాత్తుగా నా భార్య, “ఇకపై నేను చికిత్స కోసం ఎక్కడికీ వెళ్లను. ఏది చేయాలన్నా ఇంట్లోనే చేయండి.” అని చెప్పింది.

ఆ తర్వాత నా కుమారుడు మరో వైద్యుడిని ఇంటికే తీసుకొచ్చాడు. ఆయన చికిత్సతో ఆమె ఆరోగ్యం మరింత మెరుగుపడింది. మేమంతా ఎంతో ఆనందించాము. కేవలం ఒక నెలలోనే ఆమె స్వయంగా నడవడం ప్రారంభించింది. నిజంగా ఇదంతా బాపూ వారి కృప వల్లే సాధ్యమైంది.

నేను ఎల్లప్పుడూ “హరి ఓం బాపూ” అనే నామాన్నే జపిస్తుంటాను. ఎవరినైనా కలిసినా, పనికి వెళ్లినప్పుడు నా అధికారి పిలిచినా, ముందుగా “హరి ఓం” అని పలికి, ఆ తర్వాతే మాట్లాడుతాను. బాపూ ప్రసాదించిన “హరి ఓం” అనే ఈ రెండు పదాల్లో అపారమైన శక్తి నిండి ఉంది. “హరి ఓం” నాకు ఒక మహామంత్రంగా మారిపోయింది. దానిని స్మరించిన వెంటనే నా పనులన్నీ సాఫీగా పూర్తవుతాయి. మా కుటుంబ సభ్యులందరం ప్రతిరోజూ ఎంతో విశ్వాసంతో “హరి ఓం” నామస్మరణను తప్పక చేస్తుంటాము.

॥ హరి ఓం ॥ ॥ శ్రీరామ్ ॥

॥ అంబజ్ఞ ॥ ॥ నాథసంవిధ్ ॥

Hindi	English